سایه
همچون سایه بودم
با تو میخندیدم،
با تو میگریستم
هر روز، مهرم
در قاب گوشیات
تنظیم میکردم،
دلم به ترازویت خوش بود
امروز، به یادم آوردی:
سایهای بیوزن است،
بیصدا،
از کنارش میگذری
+ نوشته شده در دوشنبه هجدهم دی ۱۴۰۲ ساعت 9:42 توسط مجید بوشهری
|