X
تبلیغات
آبی

آبی

خواب بلبل


باید خواب بلبل شیرین باشد که سحردلنشین مینوازد 

+ نوشته شده در  سه شنبه دوازدهم فروردین 1393ساعت 12:43  توسط مجید بوشهری   | 

نوروز

نوروز دیگر از راه رسید تا فضای تازه را به روح و جسم ما بدمد . باز چشم گشایم و  شکوفه های بهاری رابه خاطر بیاوریم .در این جشن کهن قطعات گشمده مان بیایم . بر احوال خود آگاه شویم . تاحاطرهای دیگر مان را به یاد آوریم .

+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم فروردین 1392ساعت 10:29  توسط مجید بوشهری   | 

هدف نهایی

تاب تحملی ذهنی ام در زمانهای مختلف متغیر است . درجه ی تحملم در شریط مختلف  متغیر است و به مسیر زندگیم شکل میدهد  .

گاهی سکوت و سکون آن را مهندسی می کند و گاهی خود تحمل کردن :پیمودن مسیر اشتباه است !!آسیب ..

این تضاد از ذهنم نشات می گیرد که شرایط و تجربه ام  به آن ساختارمیدهد و از هدف غایی ام  فرمان  می گیرد .

پس میتوانم نتیجه بگیرم هدف غایی من به ارزش هایم ، رفتار هایم  و تحملم شکل میدهد.

+ نوشته شده در  شنبه پانزدهم مهر 1391ساعت 10:27  توسط مجید بوشهری   | 

خضر نبی و دیوانه عالی مقام

عطار در منطق الطیر ،طوطی سبز را نماد خوخوداهی قرار میدهد . طوطی خود را خضر  پرندگان می داند طالب عمر جاویدان اما هدهد در جواب او عمر راپایان پذیر و  در جهت جانان معنا  می کند.

 عطار  در ادامه به حکایت  خضر نبی و دیوانه عالی مقام  اشاره می کند که عالی مقام دعوت  خضر نبی به همرا شدن رد میکند و میگوید :   

زانک خوردی آب حیوان چند راهتابماند جان تو تا دیرگاه
من در آنم تابگویم ترک جانزانک بی جانان ندارم برگ آن
چون تو اندر حفظ جانی ماندهمن به تو هر روز جان افشانده
بهتر آن باشد که چون مرغان ز دامدور می‌باشیم از هم والسلام


+ نوشته شده در  یکشنبه یکم مرداد 1391ساعت 13:52  توسط مجید بوشهری   | 

حکایت دوریش و دختر پادشاه

عطار در منطق الطیر درحکایت بلبل اشاره ای ،به داستان دوریش و دختر پادشاه می کند .
 داستان از این قرار است : 
 پادشاهی دختر زیبای داشته و عالم از زیبای آن حیران بوده چون آتشی بوده که هر دلی را به آتش می کشیده.
 از قضا روزی انسانی که درگیر نان شب بوده در گذری ،دختر شه را می بیند از خود بی خود می شود و دخترک بر حال حیران آن می خندد و این روی خندان ،آغاز در به در ی هفت ساله او میشود .
دلدادگی درویش  به گوش خادمان شاه می رسد و باعث خشم آنها می گردد و تصمیم به گشتنش مگیرند و دخترک در نهان  او رامی یابد وبه اومی گویید:

در نهان دختر گدا را خواند و گفت      چون تويي را چون مني كي بود جفت

قصد تو دارن ، بگريز و برو            بر درم منشين ، برخيز و برو

آن گدا گفتا كه من آن روز دست         شسته ام از جان كه گشتم از تو مست

صد هزاران جان چون من بي قرار       باد بر روي تو هرساعت  نثار

چون من را خواهند كشتن ناصواب       يك سوالم را به لطفي ده جواب

چون مرا سر مي بريدي رايگان          از چه خنديدي در من آن زمان

گفت چون مي ديدمت اي بي هنر          بر تو خنديدم آن اي بي خبر

بر سر و روی تو خنديدن رواست       لیک در روي تو خنديدن خطاست

اين بگفت و رفت از پيشش چو دود     هر چه بود اصلاً همه آن هيچ بود

عطار در این داستان اشاره به عشق زمینی دارد که نماد آن بلبل است و از زبان هدهد به بلبل  میگوید : 

خندۀ گل گرچه در خارت کِشد    روز شب در ناله زارت کِشد

درگذر از گل که هر گل نوبهار   بر تو می خندد به معنی ، شرم دار

دلدادگی که . همچون جرقه است  با تبسم،عطری و مهری آغاز می شود .شوری ست  که در ظرف زمان و مکان  نمی گنجد فصول آن را پژمرده می کند.

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و هفتم تیر 1391ساعت 20:38  توسط مجید بوشهری   | 

جرجیس نبی

 گویند او را میان پیام آورن  صورت ظاهر چنان زیبا نبودلیکن جمال باطنش چنان درخشان  بود که بارها سعی کردن برای خاموشی اش  ولی عاجز ماندن .

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و ششم تیر 1391ساعت 15:49  توسط مجید بوشهری   | 

فردا اگر بارون بزنه

فردا اگر بارون بزنه .دوباره ناودونا  سکوت را میشکنن .برگها شفاف میشن . گنجشکا زیر شیروونی  به صدای بارون گوش میدن.
+ نوشته شده در  شنبه بیست و چهارم تیر 1391ساعت 23:38  توسط مجید بوشهری   | 

کوکب خانم ...

((کوکب خانم زن پاکیزه و باسلیقه ای است .سطل شیر را همیشه درجای خنک نگاه می دارد .روی سطل همیشه پارچه می اندازد تا گرد و خاک بر آن ننشیند وپاکیزه بماند.

کوکب خانم هر روز از شیر گاو چیزی درست میکند.گاهی از آن مایه پنیرمی زند و پنیر درست می کند.گاهی مایه ماست می زندو ماست می بندد و از ماست کره می گیرد . 

روزی عدّه ای از ده دیگر سر زده به خانه ی آتها آمدند .کوکب خانم با تخم مرغ تازه و روغن نیمرو درست کرد.نان و کره  و ماست و پنیر  هم سر سفره گذاشت . همه از مهمان نوازی و سلیقه ی کوکب خانم تعریف کردند . عبّاس می خورد و می گفت : من که از خوردن این نان وکره و نیمرو سیر نمی شوم . چه غذاهای خوشمزه ای   !خداراشکر می کنم که این همه نعمتهای خوب آفریده است .))

کوکب خانم بعداز حدود سی سال بازنشنه شد مثل بعضی ازهمسایه هاش پطروس و دهقان فداکار و تصیم کبری .

شخصیت مهربان ،کوکب خانم که نماد زنانگی سنتی را داشت در کتاب درسی حذف می شود چون دیگر زن مدرن امروزی کار های مهم تر از پرورش و تغذیه را دارد و نظام آموزشی ما این را به خوبی حس کرده با این آسیب جامعه همراه شده !!و به روی خودش نمی آورد .نمی دانم تصمیم کبری نظام آموزش ما  بعداز فراموش کردن پطروس و دهقان چیست؟   

+ نوشته شده در  جمعه بیست و سوم تیر 1391ساعت 17:2  توسط مجید بوشهری   | 

شستن

قطرات بارون صورتم را نوازش می دهد، عینکم شرمنده شده کفش هایم رها تر از همیشه ،دستان خیسم ،از انتظار شسته می شوند. 
+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و یکم تیر 1391ساعت 20:50  توسط مجید بوشهری   | 

شمشک بدون برف

بعد از  پیچ و تاب متوالی به مجموعه آپارتمان های امروزی در دل کوه میرسم. جای دنج که اگر شب در آنجا حاکم شود ،صدای ماشین ها وآدم ها را از آن حذف کنم ، سکوت و صدای آب می تپد ونفس می کشد، هر چنددر  زمستان روایتی دیگر در آنجا حاکم است .

+ نوشته شده در  سه شنبه بیستم تیر 1391ساعت 12:38  توسط مجید بوشهری   | 

خزان نو رسیده

امروز در گرماگرم نوزده تیر ماه ،وقتی از مترو چهار راه ولیعصر بیرون آمدم :انگار با خزان اول مهر روبرو شدم سنگفرش های خیابان پر از برگان زرد درختان چنار شده گویا درختان چنار بی طاقت شده اند .

+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم تیر 1391ساعت 10:54  توسط مجید بوشهری   | 

شرح حال روز :

پیرمردی هر روز زنش را میزد. آه ناله آن زن وجدان محل را می آزرد . روزی یکی ازهمسایه ها  طاقت نیاورد  به آن متعرض شد، گفت :چرا در حق این زن ظلم میکنی ؟مرد در جواب همسایه  گفت :نه بنیه مالی دارم نه بنیه بدنی و نه حرمتی ، میزنمش تا بداند هنوز شوهرش هستم .  

+ نوشته شده در  دوشنبه پنجم تیر 1391ساعت 11:14  توسط مجید بوشهری   | 

سال نو

زایشی نو شکوفا گشت و خرد دگرگون گشت و خاطراتی نو چشم گشود.

+ نوشته شده در  دوشنبه هفتم فروردین 1391ساعت 16:23  توسط مجید بوشهری   | 

چرا......؟

 یک

چرا آدم ها صبح زود در مترو اینقدر حرف های منفی  میزنند ؟

چرا من این حرف ها  را می شونم ؟

چرا صفحه ی حوادث روزنامه همشهری اینقدر برایم جذاب است ؟  

چرا لباس پلیس هر چند وقت یکبارعوض می شود؟

دو

دارم  فکر می کنم                                                                                                             همه چیز آرام و همه چیز حل است                                                                                                اما دریک لحضه زنگ تلفن جیغ می کشد                                                                                سنگ صبورم،محرم اسرارم آن طرف خط ،                                                                                تمام دلخوری دوستی چند ساله را به رویم می آرود                                                                   درعین ناباوری می فهم هیچ وقت دلجوییم  اثرنکرده ... 


+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و ششم آبان 1390ساعت 21:52  توسط مجید بوشهری   | 

گاهی به جای دلجویی باید بجنگم

 خیلی پیش آمده از قضاوت دوستان و ازسو ء برداشت نزدیکان متحیر و ناراحت می شوم ، دلخوریم از هزینه بازخورد آنها نیست بلکه از خودم است که هدف  قلبیم از بیان جمله یا فعلی که  انجام دادم  این نتجه نبوده است .

جالب این است : عذر خواهی من برطبل خشم آنها بیشتر کوبیده است . من در گفتگو تنهاشنونده و آنها متکلم وحده  غضب گر شده اند . 

وقتی با خودم خلوت می کنم تازه توانستم از خودم دفاع کنم و حسرت می خورم چرا در آن زمان و مکان از خودم دفاع نکردم و بیشتر سعیم بر آرام کردن دوستم و دلجویی کردن از آنها کرده ام . 

اما انتقال اشتباه خواسته ی ذهنیم  و یا سو ءبرداشت طرف مقابلم ، محور سو تفاهم بوده و این مسله  مرا به این باور نزدیک می کند دلجویی و  آرام کردن تنها سو تفاهم ها را حل نمیکند و تجربه را شکل نمیدهد  بلکه صورت مسله را پررنگ نگاه می دارد و  مرا محکوم به انسانی بی توجه میکند پس گاهی با جنگیدن و اصرار بر قصد و نیت قلبیم بادلجویی،موثر است  .  

                           

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و ششم فروردین 1390ساعت 17:30  توسط مجید بوشهری   | 

جستجوی

گاهی در ذهن فکری را می پروانی  اما چیز دیگری می یابی همانند ماهگیری که ز دریا ماهی طلب میکند اما لنگ کفشی را می یابد .  

+ نوشته شده در  سه شنبه دوازدهم مرداد 1389ساعت 11:31  توسط مجید بوشهری   | 

یگانه های مسموم

این جا تنهاي تنهام ،همه چيز مسموم، ضعف ، چشمانم را تيره می کند ،سكوت مي لرزد

 بچه های بزبز قندی ،لال شدن چشمهای پلاستيكي شون محو شده .خاله سوسکه هنوز عاشقه !

می خوام به گذشته برم به دور دست ها دوباره بسازمش  .درگذشته چيزي هایی هست كه می تونم دوباره به آنها زندگي ببخشم.

 در فضاي تاريك اتاق قدم بر مي دارم نزديكت ميشم انگار در تاريكي درکنارت هياهویي برپاست يكي دستان تورا گرفته                                                                                                             يكي روي لبانت است                                                                                                             ديگري روی  سينه ات                                                                                                   مورچه های كثيف گم شيد، لاشخورها گم شيد ،رهایش کنید ، دور شید                             توچشمات خيره مي شم ،انگاريك كابوس بود انسانها داشتن  مسافرتمي رفتند، در يك لحضه دخترك جيغ زد بابا بابا ...در يك چشم به هم زدن لبخند تو صورتت خشكيد لبانت يخ زد.

ديگر چشم هاي مشتاقت مرا به ديدن دنياي ديگر نمی برد .

ولي نه نه نمي خواهم ديگر دور از من باشي مي خوام هميشه بامن باشي تنها تو مسموم نيستي 

درآغوشت ميگيرم: تمام قلبت همه وجودشيرينت را مي خورم نمي خوام به دست مورچه ها بيفتی  حال ديگر يك سوسك تنها نخواهيم بود ما باهستيم یگانه ...

+ نوشته شده در  پنجشنبه سیزدهم فروردین 1388ساعت 16:58  توسط مجید بوشهری   | 

سال نو

سلام سال نو مبارک  .

 سال ۸۸ سال نو با تجربه های نو برای شما دوست عزیز باشد .

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوازدهم فروردین 1388ساعت 14:1  توسط مجید بوشهری   | 

بیا به سخره بگیریم فردا را

 

بیا در این شب زدگی ها

 به سخره بگیریم فردا را

با درختان هم آواز شویم

بنیانی دیگر سازیم

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و چهارم تیر 1387ساعت 4:11  توسط مجید بوشهری   | 

فنا آغازی دوباره وبقایی دیگر

هیاهویی بر پا شده  بود تمام ماهیان جمع شده بودن تا به  حر فهای (( ماهان)) دانای ماهیان گوش دهند.

 طبق سنت قدیم باید ((ماهان)) قبل از مرگ  دو نفر ازبهترین  شاگردانش را به مکان مقدس میبرد و می آزمود، هر یک ازآنها که می توانست اسرار  را درک کند به عنوان جانشین به پیش قوم ،می فرستاد.شاگردی که ظر فیت اسرار را نداشت ازقوم رانده میشد تا آخر عمر در در یاها همانند  یک موجود نفرین شده سرگردان می شد.

بلاخره ماهان با شنل آبی رنگ و عصای مرصعش از میان جمع گذشت بر روی تکه سنگی ایستاد گفت امروزآخرین  روز حضور من است فردا که آبها  برخیزند روحم به ماه خواهد پیوست.من امروز((ترا ))و(( ننا)) رابا خود خواهم بردهر یک که ظرفیتش را داشته باشد جانشین من خواهد بودو هرکه در تردید باشد لعن خدایان را به همراه خواهد داشت به یاد داشته باشید ماه تنها یاور ماست درسیاهی ها ،به آیین  کهن احترام بگذارید و ازسیاهی  پرهیز کنید وگر نه همه محکوم به نابودی هستیم.

((ترا)) و(( ننا ))از حال خود بی خبر بودن تا اینکه یک لحضه به خود آمدن ودیدن همراه ماهان مسافت زیادی را از قبیله دورگشته اند و تا شب  زمان اندکی مانده .

ترس وحشتناکی بر آنها مسلط شده بود ماهان نگاهی به آنهاانداخت و  گفت در این مکان  می ایستیم و خود را برای شب آماده می کنیم .

پس از مدتی ((  ماهان))   به عمق دریا  رفت  وصدفی راآورد و گفت این چیست؟

(( ترا )) با هیکل برزگش متحیرانه به  او نگاه کر د و ا برو های کلفتش  را در هم پیچید ، جواب داد این یک  صدف مرده است .

این بار  ((ماهان) صدف را به ((ننا)) ریز اندام داد گفت این چیست؟

((ننا)) با چشم های در شت و سیاهش نگاهی به صدف کرد و آن را در دستش گرفت سپس نگاهی به(( ما هان))  انداخت،گفت:  صدفیست مرده  اما وزنی دارد ممکن است که در دردرون خود رازی داشته باشد

(ماهان )صدف را گشود و مرواریدی زیبا نمایان شد  وگفت :درفنا هم باز آفرینشی است و فنا آغازی دوباره وبقایی دیگر

سپس ادامه داد عزیزانم سالها عمر خود راصرف حفظ و پاسداشت  آیین کهن  کردن  تهی  شدن از حقیقت  است خود را از دریا رها سازید  پرواز کنید تا با ماه یکی شوید

آنها پروازکردن امادر یک لحضه((ترا)) به قدرت خود شک بردودر یک آن تمام قدرتش را از دست دادبه در یا باز گشت ولی ((ننا ))رفت و به ماه پیوست

((ترا)) به حال خود آمده و فرصت رااز دست رفته دید  غمگین گشت ماهان دستی بر شانه ی او نهاد به او گفت

اکنون زمان آن رسیده مرا ترک کنی به پیش قبیله بروی همچون که من سالها پيش رفتم .تو در توانایی خود   تردید کردی و من هم روزی در خود  تردید کردم ، اکنون در پیری بر بستر خشکی در جزر خواهم مرد کنون مرا تنهابگذار تا این راز(( ننا)) دیگری سازد .

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوازدهم تیر 1387ساعت 18:53  توسط مجید بوشهری   | 

مطالب قدیمی‌تر